Chronologia powstania Zamku w Suchej Beskidzkiej

1445r.- Andrzej Słupski (przybyły w te strony z księciem Fiodorem Ruskim)I znany właściciel Suchej Beskidzkiej, założyciel folwarku pod górą Jasień, niedaleko wsi Zubrzyce( obecnie Zembrzyce),na przełomie XV i XVI wieku. Dwór spłonął w czasie wojny z Czechami.

1554r.- Casper Castiglione- Włoch z Florencji, jako złotnik krakowski nabywa wsie Suchą i Stryszawę od Stanisława Słupskiego Szereniawity ze Stryszowa. Buduje dwór obronny, drewniano-kamienny, na miejscu spalonego folwarku.

1563r.-Casper Castiglione żeni się z Jadwigą Słupską i przyjmuje od swych dóbr nazwisko Suski, herb "Szaszor" (orzeł bez głowy)Palczowskich. Szlachectwo nadaje mu król Zygmunt August.

1580r.- dobudował dalszą , lewą obronną część, na niej umieszcza herb. Powstaje wieża z kamiennymi przyporami. Jest to najstarsza, do dzisiaj istniejąca, część Zamku. Spadkobiercy Kaspra Suskiego sprzedają Suchą i Stryszawę- Komorowskim, możnemu rodowi , który tworzy na terenie od Żywca do Suchej, bogate latyfundium beskidzkie.

1608r.-nastąpił podział majątku, po śmierci Krzysztofa Komorowskiego, na trzy części. Dobra suskie otrzymał Piotr Komorowski, który rozbudował dwór w okazałą magnacką rezydencję.

1614r.-zamek to parterowy, trójskrzydłowy budynek z czterema wieżami oraz arkadowym dziedzińcem.

1617r.- powstaje piętro mieszkalne, z arkadowymi krużgankami. Wokół włości ciągną się mury obronne po rzekę Stryszawę. Na przestrzeni 23 lat Piotr Komorowski zakłada park wokół Zamku, który przeradza się w kompleks parkowy, z oranżerią, domkiem ogrodnika i stawami.

1708r.-nastąpiła przebudowa i modernizacja Zamku, kolejnym właścicielem był Jan Wielopolski herbu Starykoń z Piaskowej Skały.

Do 1850r.-Zamek przechodził liczne modernizacje i przeróbki.

1843r. - Jan Kanty Wielopolski sprzedaje ziemie Susko-Ślemieńską Branickim, Aleksandrowi Branickiemu z Branicy herbu Korczak, zamek i park wracają do świetności, hrabia daje początek zbiorom zamkowym zwożąc do Suchej wszelkiego rodzaju pamiątki, zakupuje liczne zbiory ksiąg, pergaminów, dokumentów i muzealiów.

Od 1860r. rozpoczęła się systematyczna praca gromadzenia ksiąg różnych, druków, rękopisów, archiwaliów, broni, numizmatów, medali, odznak wojskowych, rycin, rysunków i obrazów. Zbiory te stanowiły ok. 100.000 jednostek.

1882-1887r.- Władysław Branicki(syn Aleksandra)przeprowadza generalną restaurację zamku.

1914r.-umiera Władysław Branicki , córka Anna dziedziczy dobra, kontynuuje prace przodków , zatrudnia kustoszy. Wychodzi za mąż za Juliusza hrabiego Tarnowskiego z Końskich herbu Leliwa.

1930r.-żeni się ostatni właściciel dóbr suskich i zamku, Juliusz II hrabia Tarnowski z Różą z Zamojskich, który umiera w1989r. w Paryżu.

II wojna światowa całkowicie zniszczyła zbiory gromadzone przez pokolenia w zamkowej bibliotece. Niemcy przechwycili co cenniejsze eksponaty ze zbiorów ewakuowanych z Zamku w 1939r i wywozili w głąb Rzeszy. Zbiory biblioteczne, portret, dokumenty częściowo spalili na dziedzińcu zamkowym, częściowo wywieźli na makulaturę do Fabryki Papieru "Solali" w Żywcu. A w samym zamku urządzono koszary, co spowodowało dalszą dewastację obiektu. Po zakończeniu II wojny światowej Zamek nie posiadał żadnych zbiorów ani cennych antycznych mebli, które zostały zrabowane.

Od pierwszych dni po wyzwoleniu rozpoczęto akcję porządkowania i zagospodarowania zespołu parkowo-zamkowego. W zamkowych salach otwarto Liceum Ogólnokształcące, w oranżerii mieściły się warsztaty szkolne Zespołu Szkół Zawodowych w Suchej Beskidzkiej, a w kolejnych latach, w Domku Ogrodnika otwarto ( w 1972r.) Muzeum Ziemi Suskiej.

W latach 70-tych Zamek stał się częścią Zamku Królewskiego na Wawelu. Odtąd zwany jest "Małym Wawelem". Następnie prowadzono prace konserwatorskie, które trwały bez mała 25 lat.

1996r.-Urząd Miasta Suchej Beskidzkiej staje się nowym właścicielem Zamku i przylegających doń włości. Po wielu latach zamknięcia kompleks zamkowo-parkowy zostaje udostępniony częściowo mieszkańcom i turystom.

31.12.1997r.- otwarto w pomieszczeniach parteru głównego skrzydła, nakładem prywatnych środków, stylową restaurację "Kasper Suski". Następnie rok później, po kapitalnym remoncie północnego skrzydła, otwarto hotel również- pod nazwą "Kasper Suski"**.